ມີຫຍັງດີໃນແຖບສະແກນດີເນເວຍ

ດິນແດນແຫ່ງຕາເວັນທ່ຽງຄືນ ຄື ບ່ອນທີ່ຍັງມີດວງຕາເວັນສ່ອງແສງ ເຖິງແມ່ນວ່າຈະເຂົ້າສູ່ເວລາທ່ຽງຄືນແລ້ວກໍຕາມ ເປັນຊ່ວງລະດູ High Season ທີ່ນັກທ່ອງທ່ຽວທົ່ວໂລກເດີນທາງມາຊົມກັນຕັ້ງແຕ່ເດືອນ ມິຖຸນາ - ກໍລະກົດ ຫຼາຍທີ່ສຸດ

ແສງອໍໂຣຣາ (Aurora Borealis) ຫຼື ແສງເໜືອ (Northern Lights) ເປັນປະກົດການແສງເຮືອງຮອງສີຂຽວ ສີເຫຼືອງ ຫຼື ສີສ້ມ ສະຫຼັບສີກັນໄປຄືກັບກຳລັງເຕັ້ນລຳຢູ່ເທິງທ້ອງຟ້າ ໃນຄືນທີ່ທ້ອງຟ້າເປີດ ແລະ ເຫັນດວງດາວໃນເຂດຂົ້ວໂລກ ປະກົດການນີ້ອາດຕ້ອງລໍຖ້າຈົນເຖິງເວລາມືດຄ່ຳສະນິດ ແລະ ຂໍໃຫ້ກວດສອບພະຍາກອນອາກາດວັນທີ່ເກີດແສງອໍໂຣຣາໃຫ້ດີ ເຜື່ອຈະບໍ່ພາດໂອກາດທີ່ www.gialaska.eau/auroraforcase ເຊິ່ງຊ່ວງທີ່ມີໃຫ້ຊົມແມ່ນໃນຄືນເດືອນມືດ ລະຫວ່າງທ້າຍເດືອນຕຸລາຈົນເຖິງເດືອນມັງກອນຂອງທຸກປີ

ດິນແດນບ້ານເກີດຂອງຊານຕາຄລອສ ຕາມຕຳນານຂອງນັກບຸນນິໂຄລັດ ລຸງໜວດຍາວນຸ່ງເສື້ອຄຸມສີແດງ ນັ່ງລໍ້ເລື່ອນຫິມະທີ່ຂັບເຄື່ອນດ້ວຍກວາງເລນເດຍຫຼາຍໂຕເທິງຟ້າໄກ ທີ່ແອບຫຍ່ອນຕົວລົງໃນປ່ອງໄຟຂອງບ້ານເດັກນ້ອຍທີ່ນິໄສດີ ເພື່ອໃສ່ຂອງຂວັນໃນຖົງຕີນທີ່ເດັກແຂວນໄວ້ໜ້າເຕົາຜິງຕອນກາງດຶກຂອງວັນຄຣິດສະມາດ

ຊົນເຜົ່າຊາມີ ເປັນຊົນເຜົ່າດັ້ງເດີມໃນດິນແດນແລບແລນ ເຂດຊຸມຊົນຂອງເຜົ່າຊາມີທີ່ເອີ້ນວ່າ Sapmi ມີອານາເຂດຄອບຄຸມພາກເໜືອຂອງຟິນແລນ ພາກກາງຂອງນອກແວ ແລະ ສະວີເດັນ ໄປຈົນເຖິງບາງສ່ວນຂອງຣັດເຊຍ ຊາວຊາມີດຳລົງຊີວິດໂດຍການລ້ຽງກວາງເລນເດຍເປັນຫຼັກ ໂດຍທີ່ພັກຂອງຊາວຊາມີຈະມີທັງແບບກະໂຈມແບບເຕັນ ຫຼື ກະຕູບດິນທີ່ໄວ້ໃຊ້ເກັບອາຫານໃນລະດູໜາວ ຫາກສົນໃຈກ່ຽວກັບເຜົ່າຊາມີ ສາມາດສຶກສາເພີ່ມເຕີມໄດ້ທີ່ www.sapmi.no

ໂຮງແຮມນ້ຳກ້ອນ (Snow and Ice Accommodation) ຜູ້ໃດທີ່ສົນໃຈແຫຼ່ງຄາຍຮ້ອນ ແນະນຳໝູ່ບ້ານຢຸກກັດຊາຢາວີ (Jukkasjarvi) ເມືອງ Kiruna ປະເທດສະວີເດັນ ທຸກສ່ວນໃນນັ້ນໄດ້ຮັບການອອກແບບໃຫ້ເປັນນ້ຳກ້ອນທັງໝົດ ຕັ້ງແຕ່ຫ້ອງພັກ ຫ້ອງອາບນ້ຳ ຈົນເຖິງຈານ ຖ້ວຍ ແກ້ວ

ຟຢອດ (Fjord) ເກີດຈາກການກັດເຊາະຂອງທາງນ້ຳກ້ອນເປັນເວລາຫຼາຍໝື່ນຫຼາຍແສນປີ ເວົ້າງ່າຍໆກໍຄືຊ່ວງຍຸກທາງນ້ຳກ້ອນສະຫຼັບດ້ວຍພູເຂົາສູງເສຍຟ້າອັນສັບສົນທີ່ສວຍງາມໜ້າອັດສະຈັນ ເຊິ່ງປະເທດນອກແວເປັນຕົ້ນຕຳລັບດິນແດນຂອງໄວກິງແຫ່ງສະແກນດີເນເວຍ ທີ່ມີຟຢອດອັນກວ້າງໃຫຍ່ ແລະ ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດຂອງໂລກຊື່ (Norwegian Fjord) ເຊິ່ງຕັ້ງຢູ່ຝັ່ງຕາເວັນຕົກຂອງນອກແວ ແລະ ອາວລັນດ໌ ຟຢອດ (Aurlands Fjord) ກໍເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຊອງນ໌ຟຢອດ (Sogn Fjord) ຍາວທີ່ສຸດໃນໂລກປະມານ 204 ກິໂລແມັດ ສ່ວນການເດີນທາງໄປຊົມຍອດຂອງນອກແວນັ້ນ ສາມາດເດີນທາງໄປດ້ວຍລົດໄຟ ຫຼື ເຮືອເຟີຣີ

ທາງນ້ຳກ້ອນ (Glacier) ເກີດຈາກການທີ່ຫິມະຕົກລົງມາແລ້ວສະສົມກັນຈົນໜາເກືອບ 60 ແມັດ ໃນພື້ນທີ່ທີ່ໃຫຍ່ໂຕ ຫິມະຈະໄຫຼເຄື່ອນຕົວລົງມາຊ້າໆ ເຊິ່ງມັກເກີດບໍລິເວນທີ່ລາດຊັນ ຫຼື ຕາມເຊີງພູ ການເຄື່ອນຕົວລົງມາຢ່າງຊ້າໆກໍອາດເຮັດໃຫ້ເກີດການເຊາະເຈື່ອນເປັນຮ່ອງເລິກລົງໄປ ເພາະຄວາມໜັກຂອງຫິມະທີ່ສະສົມກັນເປັນນ້ຳກ້ອນມີນ້ຳໜັກຫຼາຍເປັນແຮງກົດທັບ ທາງນ້ຳກ້ອນຈະຄ່ອຍໆຂູດບໍລິເວນທີ່ຮອງຮັບຈົນເກີດຫຸບເຂົາຕັດຂວາງ ເມື່ອທາງນ້ຳກ້ອນໄຫຼໄປເຖິງຕອນລຸ່ມກໍຈະແຕກອອກແລ້ວກໍຄ່ອຍໆລະລາຍກາຍເປັນລຳທານທີ່ມີນ້ຳໃສໄຫຼ ສ່ວນນ້ຳກ້ອນທີ່ຖືກຕັດຂາດ ແລະ ແຕກອອກໄປກໍໄຫຼລົງທະເລ ເອີ້ນວ່າ ພູເຂົານ້ຳກ້ອນ ສີຂອງທາງນ້ຳກ້ອນມັກຈະມີສີຂຽວອອກມ່ວງ ຫຼື ອອກສີຟ້າ

ນີ້ຄືສ່ວນໜຶ່ງຂອງຄວາມມະຫັດສະຈັນຂອງດິນແດນແຖບສະແກນດີເນເວຍ ແລ້ວຍັງມີອີກຫຼາຍຢ່າງໃຫ້ທ່ຽວຊົມ ເຊັ່ນ ໄປຂັບສະໂນວ໌ໂມບີລ ລ່ອງເຮືອຕັດນ້ຳກ້ອນ ຊົມກວາງເລນເດຍ ແລະ ກວາງມູດ ຍັງມີຫຼາຍຄົນທີ່ຍັງສົງໄສວ່າກວາງເລນເດຍ ແລະ ກວາງມູດຕ່າງກັນຕົງໃດ ລອງສຶກສາເບິ່ງເດີ້ຄັບ

ກວາງເລນເດຍ ກວາງເລນເດຍເປັນກວາງຊະນິດດຽວເທົ່ານັ້ນທີ່ໂຕແມ່ມີເຂົາ ແຕ່ເຂົາໂຕແມ່ຈະນ້ອຍກວ່າໂຕຜູ້ ກວາງເລນເດຍໃນທາງເອີຣົບ ແລະ ໄຊບີເຣຍນັ້ນຈະເອົາມາລ້ຽງໄວ້ໃນຟາມ ແລະ ໃນລະດູໜາວທີ່ມີຫິມະຫຼາຍກໍຈະໃຫ້ລາກລໍ້ເລື່ອນ ເພາະກີບຕີນມີຂະໜາດໃຫຍ່ກວ່າກວາງຊະນິດອື່ນໆ ແລະ ອາຫານພື້ນເມືອງບາງຢ່າງຂອງແຖບນີ້ກໍຍັງໃຊ້ຊີ້ນກວາງເລນເດຍເຮັດອີກດ້ວຍ ໂດຍລັກສະນະຂອງກວາງເລນເດຍມີຄວາມສູງປະມານ 1 ແມັດເຄິ່ງ ມີຂົນຟູທີ່ໜ້າເອິກຄືມີຜ້າຄຸມບ່າ ແລະ ມີຂົນແຂງປົກຄຸມພາຍນອກ ຂົນມີສີນ້ຳຕານ ແລະ ນ້ຳໜັກໂຕປະມານ 320-380 ກິໂລກຣາມ ມີນິໄສມັກຄວາມສະຫງົບ ແລ້ວຈະຕໍ່ສູ້ເມື່ອມີໄພມາໃກ້ໂຕເທົ່ານັ້ນ

ກວາງມູດ ກວາງມູດທີ່ຢູ່ຕາມທຳມະຊາດນັ້ນກຳລັງໃກ້ຈະສູນພັນໃນອະນາຄົດ ເພາະວ່າມີການຂ້າເພື່ອເອົານ້ຳມັນທີ່ມີກິ່ນສຸນຈາກບໍລິເວນຕໍ່ມທີ່ສ່ວນຊ່ອງທ້ອງຂອງໂຕຜູ້ ເອົາໄປໃຊ້ເປັນຫົວນ້ຳຫອມ ລັກສະນະທົ່ວໄປຂອງກວາງມູດມີຂົນຕາມໂຕຍາວແຂງ ສີຈະປ່ຽນແປງໄປຕາມລະດູການ ຄືຕັ້ງແຕ່ສີນ້ຳຕານຈົນໄປເຖິງດຳ ມີເຂົາໃຫຍ່ໂຕ ແລະ ຍາວ ກວາງມູດຈະພົບໄດ້ຫຼາຍໃນປະເທດນອກແວ ສະວີເດັນ ໃນເອີຣົບທາງເໜືອຈະເອີ້ນກວາງນີ້ວ່າກວາງມູດ ສ່ວນໃນເອີຣົບ ແລະ ໄຊບີເຣຍມັກເອີ້ນວ່າກວາງແອລ໌ກ໌